دومینیکا

حق کسب و پیشه

هنگامی که یک قرارداد اجارهی یک ملک تجاری منعقد میشود؛ مستاجر فعالیت خود را آغاز نموده و محتمل است به دلیل کیفیت بالای خدمات یا محصولی که مستأجر به مشتریان ارائه میدهد موجب خوشنامی این شخص و کسب و تجارت او شده و مشتریان زیادی به آن محل مراجعه نموده و موجب جذب مشتریان دائم شود. این موضوع سبب تحقق حق کسب و پیشه برای مستاجر ملک تجاری میشود. به عبارت دیگر به حقی که به علت رونق و اعتباری که مستأجر با فعالیت خود، در ملک تجاری ایجاد میکند، حق کسب و پیشه گفته میشود. این حق به مرور زمان به وجود می آید و مستاجر با فعالیتهای خود باعث به وجود آمدن حق کسب و پیشه میشود.

به عنوان مثال اگر مستاجری مغازه ای را جهت شغل فروش لوازم یدکی اتومبیل، دایر کرده باشد. و در آن مغازه چندین سال فعالیت داشته باشد بطوریکه در نتیجه عمل مستاجر، آنجا در ذهن مشتریان ، بعنوان فروش لوازم یدکی جا افتاده شود.

تفاوت سرقفلی و حق کسب و پیشه

در عرف جامعه مردم، مفهو م حق کسب و پیشه و سرقفلی را یکی میدانند. ولی در واقع سرقفلی بر خلاف حق کسب و پیشه به حکم قانون و به صورت اجباری ایجاد نمی شود بلکه نیازمند یک تراضی است. حق کسب و پیشه قهری ایجاد شده و حق سرقفلی به صورت ارادی است. در واقع هنگامی که مالک یا مستاجر اولیه در ابتدای انعقاد قرارداد اجاره سرقفلی دریافت میکنند؛ حق زحمات خود برای رشد و توسعه کسب و کا ر را در ابتدای کار دریافت میکنند. به عبارتی سرقفلی مربوط به محل و مکان کسب و کار و تجارت است ولی حق کسب و پیشه به چگونگی و نوع شغل از جهت ایجاد مشتری های دائم مرتبط است. علاوه بر این موارد، حق سرقفلی به صورت تملیکی و اجاره به مستاجر واگذار میشود در حالی که حق کسب و پیشه فقط با اجاره به مستاجر تعلق میگیرد.